Πώς θα νικήσουμε τη νωχελικότητα του χειμώνα
Υπάρχουν εκείνα τα πρωινά του χειμώνα που το πάπλωμα μοιάζει να έχει γίνει το πιο ασφαλές μέρος του κόσμου. Το φως αργεί να εμφανιστεί, το κρύο δεν βοηθά και η διάθεση για δράση φαίνεται να έχει μπει κι αυτή σε χειμερία νάρκη.
Η χειμερινή νωχελικότητα είναι κάτι που πολλοί άνθρωποι βιώνουν. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είμαστε τεμπέληδες ή ότι «δεν έχουμε διάθεση για τίποτα». Οι λιγότερες ώρες φυσικού φωτός, το κρύο, η αλλαγή της καθημερινής μας δραστηριότητας και η τάση να περνάμε περισσότερο χρόνο σε κλειστούς χώρους μπορούν να επηρεάσουν ενέργεια, ύπνο και διάθεση.
Το ζητούμενο δεν είναι να περιμένουμε να μας έρθει η διάθεση για να κινηθούμε. Συχνά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: κινούμαστε πρώτα και η διάθεση ακολουθεί.
Βγες στο φως, ακόμη κι αν ο ήλιος δεν «καίει»
Το φυσικό φως το πρωί βοηθά το σώμα να ρυθμίσει καλύτερα τον κιρκάδιο ρυθμό και να ξεχωρίσει την ημέρα από τη νύχτα. Ένας μικρός περίπατος, ένας καφές στο μπαλκόνι ή ακόμη και λίγα λεπτά έξω από το σπίτι μπορούν να γίνουν μια απλή καθημερινή συνήθεια.
Δεν χρειάζεται να περιμένεις μια ηλιόλουστη μέρα. Ακόμη και μια συννεφιασμένη ημέρα είναι συνήθως πιο φωτεινή από έναν εσωτερικό χώρο.
Κάνε την κίνηση μη διαπραγματεύσιμη
Όταν νιώθουμε νωχελικά, το τελευταίο πράγμα που θέλουμε είναι να γυμναστούμε. Κι όμως, η σωματική δραστηριότητα είναι από τα καλύτερα «αντίδοτα» στην αδράνεια.
Δεν χρειάζεται απαραίτητα μια απαιτητική προπόνηση. Ένα γρήγορο περπάτημα, λίγες ασκήσεις στο σπίτι, χορός ή μια βόλτα μπορούν να λειτουργήσουν σαν επανεκκίνηση.
Ο στόχος δεν είναι να γίνουμε αθλητές μέσα στον χειμώνα. Είναι να μη συνηθίσει το σώμα μας την ακινησία.
Μην αφήνεις το πρωινό να ξεκινάει… από το κρεβάτι
Ξυπνάμε, ανοίγουμε κινητό, χαζεύουμε λίγο, απαντάμε σε μηνύματα και ξαφνικά έχει περάσει μισή ώρα χωρίς να έχουμε σηκωθεί.
Ένα μικρό πρωινό τελετουργικό μπορεί να αλλάξει πολύ την αίσθηση της ημέρας: σηκώνομαι, ανοίγω τις κουρτίνες, πλένω το πρόσωπό μου, ντύνομαι και κάνω κάτι συγκεκριμένο πριν αρχίσω να σκρολάρω.
Η δράση δημιουργεί αίσθηση δράσης. Και αυτό είναι σημαντικό όταν η διάθεση είναι χαμηλή.
Βάλε μικρούς στόχους
Τον χειμώνα είναι εύκολο να βλέπουμε όλη την ημέρα σαν ένα μεγάλο βουνό.
Αντί για «πρέπει να τακτοποιήσω όλο το σπίτι», πες «θα τακτοποιήσω για 15 λεπτά».
Αντί για «πρέπει να γυμναστώ», πες «θα περπατήσω για 20 λεπτά».
Αντί για «πρέπει να τελειώσω αυτή τη δουλειά», πες «θα ασχοληθώ μαζί της για μισή ώρα».
Το μικρό βήμα μειώνει την αντίσταση. Και πολλές φορές, αφού ξεκινήσουμε, συνεχίζουμε πολύ περισσότερο από όσο είχαμε υπολογίσει.
Κράτησε τις κοινωνικές επαφές σου
Ο χειμώνας μας κάνει εύκολα να κλεινόμαστε στο σπίτι. Μια έξοδος όμως, ένας καφές με έναν φίλο, μια βόλτα ή ακόμη και ένα τηλεφώνημα μπορούν να μας βγάλουν από τον κύκλο «σπίτι – δουλειά – καναπές».
Δεν χρειάζεται να έχεις διάθεση για κοινωνικοποίηση για να συναντήσεις ανθρώπους. Μερικές φορές η διάθεση έρχεται **επειδή** συναντήσαμε ανθρώπους.
Φτιάξε έναν χώρο που σε κάνει να θέλεις να σηκωθείς
Το περιβάλλον επηρεάζει τη διάθεσή μας περισσότερο απ’ όσο νομίζουμε.
Λίγο περισσότερο φως, ένα ζεστό ρόφημα, μουσική, ένα τακτοποιημένο γραφείο ή μια μικρή αλλαγή στον χώρο μπορούν να κάνουν την καθημερινότητα πιο ευχάριστη.
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε την άνοιξη για να κάνουμε το σπίτι μας έναν χώρο στον οποίο θέλουμε να ζούμε.
Πρόσεξε τον ύπνο σου
Το «θα κάτσω λίγο ακόμη στον καναπέ» μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε «θα κοιμηθώ αργά», ενώ το πρωί δυσκολευόμαστε ακόμη περισσότερο να σηκωθούμε.
Σταθερές ώρες ύπνου και αφύπνισης, λιγότερη οθόνη πριν τον ύπνο και μια πιο ήρεμη βραδινή ρουτίνα μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά την ενέργεια της επόμενης ημέρας.
Μην περιμένεις να έχεις πάντα διάθεση
Ίσως αυτή να είναι και η σημαντικότερη αλλαγή σκέψης.
Δεν χρειάζεται να αισθανόμαστε έτοιμοι για να κάνουμε κάτι. Πολύ συχνά περιμένουμε πρώτα να έρθει η διάθεση και μετά να δράσουμε. Στην πραγματικότητα, η σειρά μπορεί να είναι αντίστροφη:
Δράση → μικρή επιτυχία → καλύτερη διάθεση → περισσότερη δράση.
Δεν χρειάζεται λοιπόν να νικήσουμε τον χειμώνα. Χρειάζεται απλώς να μην του παραδώσουμε ολόκληρη την ημέρα μας.
Και αν κάποιες μέρες το μόνο που θέλουμε είναι μια κουβέρτα, μια ζεστή σοκολάτα και τον καναπέ μας, αυτό επιτρέπεται. Η ξεκούραση δεν είναι εχθρός της παραγωγικότητας. Γίνεται πρόβλημα μόνο όταν η αδράνεια αρχίζει να γίνεται ο μόνιμος τρόπος ζωής μας.
Ο χειμώνας δεν χρειάζεται να είναι μια εποχή αναμονής μέχρι να ξαναβγεί ο ήλιος. Μπορεί να γίνει η εποχή που μαθαίνουμε να δημιουργούμε μόνοι μας λίγο περισσότερο φως στην καθημερινότητά μας.
