Αρχοντία Ταμπάκη : “Να γίνω φως μέσα στη σιωπή”

Η ποίηση της Αρχοντίας Ταμπάκη γεννιέται εκεί όπου ο πόνος συναντά τη μνήμη και η σιωπή συναντά το φως. Δεν είναι απλώς μια συλλογή στίχων· είναι μια διαδρομή εσωτερική, μια αναμέτρηση με την απώλεια και, ταυτόχρονα, μια τρυφερή υπόσχεση ζωής. Η συγγραφέας δεν αναζητά τη μεγαλοπρέπεια των λέξεων, αλλά τη δύναμή τους· την αλήθεια που κρύβεται μέσα στην απλότητα.

Με μια λιτή, σχεδόν μινιμαλιστική γραφή, που ωστόσο ξεχειλίζει από συναίσθημα και εικόνες, η Ταμπάκη μας οδηγεί σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Κάθε ποίημα είναι μια στιγμή αλήθειας, μια φωτογραφία συναισθήματος, ένα βήμα προς τη συμφιλίωση με το φως και το σκοτάδι της ανθρώπινης ύπαρξης.

Η ποίησή της δεν είναι μόνο προσωπική εξομολόγηση· είναι κι ένας τρόπος αντίστασης. Μέσα σ’ έναν κόσμο που τρέχει αδιάκοπα, η ποιήτρια επιλέγει να σταθεί, να κοιτάξει μέσα της και να εκφράσει ό,τι την καίει, χωρίς φόβο και χωρίς συμβιβασμό. Γιατί, όπως η ίδια λέει, «θέλω να δω και να ζήσω όσα περισσότερα μπορώ. Να γίνω φως μέσα στη σιωπή.»

Επιμέλεια συνέντευξης: Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου 

Πώς γεννήθηκε η ανάγκη να γράψετε αυτή την ποιητική συλλογή;

Όταν ξεκίνησα να γράφω, δεν μπορούσα να γνωρίζω τι θ’ ακολουθήσει. Είχα απλά την ανάγκη να έρθω σ’ άμεση επαφή με τον πόνο και το κενό, που είχε δημιουργήσει η απώλεια 2 αγαπημένων μου ανθρώπων. Τον αδελφό μου και την ανιψιά μου. Είχα την ανάγκη να κάνω αυτό το ταξίδι στον χρόνο, για να καταλάβω και να κλείσω έναν κύκλο πένθους 8 ετών.

 

Τα ποιήματά σας είναι λιτά, σχεδόν μινιμαλιστικά, αλλά πυκνά σε εικόνες και συναισθήματα. Πώς προκύπτει αυτή η οικονομία του λόγου;,

Οι λέξεις από μόνες τους έχουν τεράστια δυναμική. Μου αρέσει το απλό και το λιτό. Είμαι και στην ζωή μου έτσι. Άρα και οι λέξεις που χρησιμοποιώ θέλω να είναι απλές και κατανοητές. Μια λέξη, μια ιστορία. Μια λέξη μπορεί να αλλάξει συναισθήματα, να επηρεάσει συμπεριφορές, να ενθαρρύνει, να εμπνεύσει.

Η φύση, η απουσία και ο έρωτας διατρέχουν τα ποιήματα. Ποιο από αυτά τα θέματα σάς είναι πιο οικείο;

Όλα είναι οικεία. Γιατί είναι μέρος της ζωής και της εξέλιξής της.

Στο έργο σας φαίνεται έντονα η σχέση φωτός και σιωπής. Είναι αυτή μια ποιητική στάση ή μια προσωπική φιλοσοφία ζωής;

Η ζωή μας είναι έτσι. Υπάρχει το φως, υπάρχει και η σιωπή. Η Ζωή και ο θάνατος. Όλα είναι μέρος της ύπαρξής μας. Προσπαθώ να συμφιλιωθώ με αυτή την ιδέα, για να πάω παρακάτω. Θέλω να δω και να ζήσω όσα περισσότερα μπορώ. Να γίνω φως μέσα στην σιωπή.

Οι αριθμημένες μικρές συνθέσεις δίνουν την αίσθηση ημερολογίου ή εσωτερικού χάρτη. Είχατε αυτό στο νου σας κατά τη γραφή;

Όχι δεν το είχα σκεφτεί καθόλου έτσι. Όταν γράφεις για κάτι τόσο προσωπικό, είναι φυσικό νομίζω.

Ποιος στίχος ή ποια εικόνα από το βιβλίο σάς συγκινεί περισσότερο σήμερα;

«Σκουριασμένο τρένο σε ασημένιες ράγες
αέρας παγωμένος και κόκκινα πουλιά
κολυμπούν μέσα σ’ ανθισμένες αμυγδαλιές
Είναι η αρχή μιας νέας εποχής για μένα. Με αυτό το τρένο, έκανα όλη την διαδρομή στο παρελθόν. Ένα περίεργο ταξίδι, γεμάτο εκπλήξεις, εικόνες, μυρωδιές, χρώματα. Όταν τελείωσα , άφησα το αγαπημένο μου σκουριασμένο τρένο και μπήκα μέσα σ’ ένα καινούργιο. Μυρίζει ακόμη μπογιά…
Πώς είναι η διαδικασία της γραφής για εσάς — στιγμιαία, σαν φωτογραφία συναισθήματος, ή πιο στοχαστική και αργή;
Έκφραση συναισθημάτων. Αυτό που νιώθω εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή. Δεν σκέφτομαι. Νιώθω. Και προσπαθώ ν’ αποτυπώσω τα συναισθήματά μου.

Διαβάζετε ποίηση άλλων δημιουργών;

Υπάρχουν ποιητές που σας έχουν επηρεάσει;
Δεν έχω διαβάσει πολύ ποίηση. Αγαπώ και θαυμάζω, όμως τον Bertolt Brecht.

Η ποίηση, σήμερα, τι ρόλο μπορεί να έχει σε έναν κόσμο που κινείται τόσο γρήγορα;

Η ποίηση στις μέρες μας μπορεί να μας ανοίξει δρόμους για μια πιο ουσιαστική κατανόηση του κόσμου αλλά και του εαυτού μας. Επίσης είναι ένας τρόπος αντίστασης. Ο κόσμος, μας πιέζει συνεχώς. Όταν όμως μένουμε σταθεροί και δεν υποκρινόμαστε, ούτε συμβιβαζόμαστε τότε μπορούμε να δούμε τη ζωή με καθαρό βλέμμα και να εκφράσουμε ότι αισθανόμαστε χωρίς φόβο.

Ετοιμάζετε κάτι καινούριο αυτή την περίοδο;
Κάτι έχω ξεκινήσει. Είναι όμως ακόμη πολύ νωρίς για να πω κάτι. Θα πάρει το χρόνο που χρειάζεται και βλέπουμε.