Μαίρη Χριστοδούλου, Συντάκης στο shetalks.gr

Στη μέση της φωτογραφίας, εκεί όπου το βλέμμα σταματά σχεδόν ενστικτωδώς, στέκει ένα πέτρινο

Μια στρογγυλή λάμπα αναμμένη μέσα στο σκοτάδι , σαν μικρό σήμα ελπίδας , θυμίζει

Ακίνητοι κάτω απο τον χειμώνα, οι κορμοί των δέντρων στέκουν σαν σιωπηλοί μάρτυρες του

Στο Φουγάρο Ναυπλιου υπάρχει μια γωνιά που δεν φωνάζει.Ψιθυριζει. Ένα παράθυρο αφήνει το φως

Στο ασπρόμαυρο κάδρο, ένα κομμάτι βαγονιού γίνεται σύνορο . Το μέταλλο φθαρμένο, οι γραμμές

Μπροστά απ’ το στολισμένο δέντρο, δύο μικρά παιδιά με σκουφάκια αγιοβασιλακια τραγουδούν τα κάλαντα

Μια ηλικιωμένη γυναίκα κατεβαίνει τα σκαλιά ενός καλντεριμιου σε νησί . Η κάμερα την

Μέσα στο πλήθος ενός εμπορικού κέντρου , ανάμεσα σε φώτα , θορύβους και βιαστικές

Η αθωότητα που κάποτε θεωρούσαμε αυτονόητη μοιάζει σήμερα εύθραυστη.Εγκληματικοτητα ανηλίκων , σχολική και διαδικτυακή

Ο χρόνος μοιάζει να σταματά . Σκιές που αγκαλιάζουν τους τοίχους . Μια διαδρομή