Μικρές στιγμές, μεγάλοι θησαυροί
Μέσα στο πλήθος ενός εμπορικού κέντρου , ανάμεσα σε φώτα , θορύβους και βιαστικές φιγούρες , μια μαμά κ η μικρή της κόρη κάθονται σε ένα τραπεζάκι καφέ . Η μικρή αποθηκεύει μέσα της στιγμές που δεν ξέρει ακόμη πόσο πολύτιμες είναι . Στιγμές που μια μέρα θα θυμάται – χωρίς καν να τις θυμάται – σαν ένα αίσθημα ζεστασιάς βαθιά μέσα στην καρδιά.Γιατι οι αναμνήσεις δεν χρειάζονται μεγάλες σκηνές για να γεννηθούν . Δημιουργούνται έτσι απλά , κάθε φορά που παίρνουμε τα παιδιά μας μαζί , στα ψώνια , στις δουλειές , σε έναν καφέ δεν τους δείχνουμε απλώς τον κόσμο. Τους δείχνουμε ότι ο κόσμος τους χωράει . Ότι έχουν θέση στο τραπέζι μας , στη μέρα μας , στην καρδιά μας . Κι όταν μεγαλώσουν μπορεί να μην θυμούνται το μέρος , ούτε το ρούχο που φορούσαν , ούτε τι παρήγγειλαν. Θα θυμούνται όμως αυτό : ότι η μαμά τους τους κρατούσε κοντά . Ότι αφιέρωνε χρόνο. Ότι κάθε μικρή βόλτα ήταν ένας τρόπος να πουν “σ’ αγαπώ ” . Και κάπου σε εκείνο το τραπεζάκι καφέ , ανάμεσα σε δύο γουλιες και ένα παιδικό γέλιο , χτίζονται οι πιο όμορφες αναμνήσεις της ζωής .
