Θαυμάζω…
Θαυμάζω εκείνη την αγάπη…Που ο ένας αναπνέειαπ’ την ανάσα του άλλου,που στην εισπνοή τον
Θα καταλάβεις
Με τον καιρό θα καταλάβεις…πως ότι είναι πολύτιμο και αξίζει,αντέχει και μένει στο χρόνο…Πως
Σωστό και λάθος.
Ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος;Σπάζεις κάθε μέρα το μυαλό σουψάχνοντας να
ΠΡΙΝ ΚΑΩ ΣΤΙΣ ΝΟΤΕΣ ΜΟΥ…ΝΑ ΦΑΝΕΙΣ…
Θα παίζω μουσική για σένα, μέχρι να μου καούν τα ακροδάχτυλα. Μέχρι να πάρουν
Σιωπηλή συγκέντρωση με κεριά, απόψε στο Σύνταγμα,
«Ένα Συγγνώμη Από Εμάς Σε Σας Εκεί Ψηλά», Φωτογραφία: EUROKINISSI/ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΝΤΖΙΑΡΗΣ Σε σιωπηλή συγκέντρωση
Είσαι τα πάντα και το τίποτα …
Είσαι όλα εκείνα που δε θα κερδίσω ποτέ.Όλα εκείνα που θέλω και μου λείπουν,ένα
Πνοή ζωής.
Δροσοσταλιά αγάπη μου.Στα χείλη σου θα γίνω.Κι όταν διψάσεις και με πιείς.Τη δίψα σου
Το άγγιγμά του.
Κόκκινο τριαντάφυλλο.Στα χέρια του κρατάει.Και στο κορμί της με αυτό.Τα τείχη διαπερνάει.Εδώ και ώρα
