Διάλειμμα μυαλού…

Πηγή φωτογραφίας:koolnews.gr
Ποια  ακριβώς στιγμή και με ποιόν τρόπο μπορεί ένα μυαλό να σταματήσει να δουλεύει; Μεταφορικά μιλώντας στην προκειμένη.

Δε ξέρω τι μπορεί να κάνει κάποιον να σταματήσει τον χρόνο για τον εαυτό του,μάλλον μπορώ να φανταστώ,σίγουρα πάντως κάποιες στιγμές στη ζωή μας μεταφορικά,που ο χρόνος παγώνει.
Σταματάς να σκέφτεσαι να παρατηρείς τι γίνεται γύρω σου.
Ίσως και απλά να αδιαφορείς,επειδή περνάς ένα μεγάλο σοκ ή μια μεγάλη χαρά.
Ίσως έχασες κάποιον σημαντικό ή ερωτεύτηκες καποια γυναίκα δυνατά.
Δε σε νοιάζει τίποτα γιατί βιώνεις κάτι μεγάλο και μοναδικά δικό σου.
Που όσο και να θες να το μοιραστείς με τους γύρω σου δε το κάνεις επειδή ξέρεις  πως κανείς δε μπορεί να καταλάβει αυτό που νιώθεις.Αυτό που βιώνεις,σίγουρα χιλιάδες άνθρωποι να βίωσαν ακριβώς το ίδιο.Όμως και πάλι κάθε άνθρωπος ειναι διαφορετικός άρα, το βιώνει και διαφορετικά !!!!

Είναι εκείνες η στιγμές που η οργή μέσα σου ξεχειλίζει και δε μπορείς καν να την διαχειριστείς. Θες να κάνεις κάτι για την αδικία που δέχτηκες,για το πόνο που νιώθεις,όμως δε έχεις δυνάμεις.
Ίσως πάλι να μη θες γιατί ξέρεις πως δεν εχει νόημα.
Μέσα σου παρότι βράζεις,καταλαβαίνεις πως η ζωή η ίδια μπορεί να σε δικαιώσει καποια στιγμή,ο χρόνος να σου απαλύνει τον πόνο. Από το “χέρι” σου δεν περνάει ίσως τίποτα.
Βλέπετε για ότι μας συμβαίνει από επιλογές άλλων δεν φταίμε.Οπότε δε μπορούμε να κάνουμε και τίποτα.

Τι κάνει έναν άνθρωπο να παγώνει τον χρόνο γύρω του να σταματάει να ζει κι ας ξέρει καλά πως ο χρόνος ότι και να κάνει δε σταματά.
Μάλλον το μυαλό παίζει περίεργα παιχνίδια. Κλειδώνει,αρνείται να δεχτεί μερικές  καταστάσεις.
Το μυαλό ειναι για μερικά πράγματα προετοιμασμένο,για μερικά άλλα πάλι  καθόλου.
Κι έτσι καταλήγεις να κατεβάζεις ρολά για λίγο.
Τόσο όσο χρειάζεται κάποιος να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς του συμβαίνει.

Σε κάθε περίπτωση ειναι ανόητο να προσπαθείς να πάρεις εκδίκηση για κάτι,ή να περιμένεις πως θα διαγράψει το μυαλό σου έναν άνθρωπο ώστε να σταματήσεις να πονάς.
Η ζωή πάντα θα δικαιώνει αργά η γρήγορα όποιον αδικήθηκε. Όποιον κρίθηκε αυστηρά και με κακία.
Ο χρόνος θα σε κάνει,όχι να ξεχάσεις αλλά να συνηθίσεις την απώλεια κάποιου στη ζωή σου.
Άλλοι το λένε θεία δίκη,άλλοι το λένε κάρμα κι άλλοι άπλα επιστροφή συμπεριφοράς.

Λένε πως η αρχή της λειτουργίας του σύμπαντος είναι το δούναι και λαβείν. Κάθε ύπαρξη σε όποιο επίπεδο της εξέλιξης κι αν βρίσκεται αποτελεί, τρόπον τινά, μέσο διατροφής για τις υπόλοιπες που βρίσκονται ψηλότερα, κι αυτές με τη σειρά τους ακόμη και δίχως να το συνειδητοποιούν προσφέρουν ως αντάλλαγμα κάτι γι’αυτό που λαμβάνουν.

Όποτε ίσως τελικά να ειναι αλήθεια πως ότι δώσεις αυτό θα πάρεις.

J.Iakovidou