Μαρίνα Λυκούδη: «Η Κιάρα είναι το τρίλημμα της ψυχής μου»
Η Μαρίνα Λυκούδη μιλά με ειλικρίνεια και στοχασμό για το νέο της μυθιστόρημα «Κιάρα ή το Τρίλημμα», ένα έργο όπου ο έρωτας, η ενοχή και η ανάγκη για αυτογνωσία πλέκονται σε ένα τολμηρό ψυχολογικό παιχνίδι. Η συγγραφέας αποκαλύπτει πώς γεννήθηκε η Κιάρα —μια ηρωίδα που ισορροπεί ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα, εκφράζοντας κομμάτια προσωπικών βιωμάτων— και μοιράζεται σκέψεις για τη λύτρωση, τα όρια της ελευθερίας και τις αδιόρατες πληγές που αφήνει ο έρωτας. Με λόγο άμεσο και χωρίς περιστροφές, η Μαρίνα Λυκούδη μάς οδηγεί στα βάθη ενός κόσμου όπου κάθε επιλογή έχει κόστος, και κάθε ψυχή αναζητά τον δικό της τρόπο να σωθεί.
Επιμέλεια συνέντευξης Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου
Πώς γεννήθηκε η Κιάρα; Είναι ένας χαρακτήρας εμπνευσμένος από πραγματικά πρόσωπα ή μια αμιγώς φανταστική δημιουργία;
Είναι ένας μικτός χαρακτήρας κράμα φαντασίωσης και πραγματικότητας που λειτουργεί και ως έκφραση προσωπικών βιωμάτων.
Τρεις άντρες διεκδικούν την καρδιά της Κιάρας. Αν δεν είναι απλώς τρεις ερωτικοί αντίπαλοι, τι συμβολίζει ο καθένας τους στη ζωή της;
Η Κιάρα, που ξέρει τι θέλει, δεν βλέπει τους τρεις άντρες ως ερωτικούς αντιπάλους δεδομένου ότι δεν ήλθαν και οι τρεις συγχρόνως στη ζωή της. Είχε, λοιπόν, τη δυνατότητα να επιλέξει ή να πειραματιστεί σύμφωνα με ένα «θέλω» ξεκάθαρο και απαιτητικό.
Ο τίτλος μιλά για ένα τρίλημμα, όχι δίλημμα. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η τρίτη επιλογή;
Σημαίνει ότι στη ζωή μας δεν υπάρχουν μόνο διλήμματα, αλλά και τριλήμματα και πολυλήμματα και κάποια στιγμή πρέπει να επιλέξουμε με κόστος την ορθότητα της επιλογής.
Αν έπρεπε να περιγράψετε την Κιάρα με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;
Δυναμική, Αποτελεσματική, Υπεύθυνη.
Υπάρχει κάποιος από τους αντρικούς χαρακτήρες που αγαπήσατε περισσότερο ή που σας δυσκόλεψε να γράψετε;
Και τους τρεις τους έπλασα ανθρώπινους και τους αγάπησα σε κάποια φάση της αφήγησης άλλον περισσότερο και άλλον λιγότερο ανάλογα με τον ρόλο που διαδραμάτιζαν στην εξέλιξη της υπόθεσης. Ο Πιέρος , όμως, παρέμεινε αδύναμος κρίκος από την αρχή μέχρι το τραγικό του τέλος.
Το βιβλίο πραγματεύεται την ενοχή, το τραύμα και τη συμφιλίωση με τον εαυτό. Τι ήταν πιο δύσκολο να αποδώσετε: τον πόνο ή τη λύτρωση;
Λύτρωση δεν υπάρχει για κανένα από τους εμπλεκόμενους, εκτός και αν θεωρηθεί ότι ο Πιέρος λυτρώθηκε μέσω της αυτοχειρίας αφήνοντας την Κιάρα να παλεύει με τους δαίμονές της, τις ενοχές. Αυτό ήταν το πιο δύσκολο για μένα: να σώσω την ηρωίδα μου από τον χαρακτηρισμό της αναίσθητης, της ζεμαμφουτήστριας και παράλληλα να μη την αφήσω να καταστρέψει την υπόλοιπη ζωή της βυθισμένη στον πόνο.
Η Κιάρα φαίνεται να ψάχνει την «εναλλακτική αποκομιδή» μέσα από λάθη και απώλειες. Πιστεύετε ότι οι άνθρωποι χρειάζεται να φτάσουμε στον πάτο για να αλλάξουμε;
Όχι. Πρέπει να έχουμε την ικανότητα και την τόλμη που χρειάζεται να προλαβαίνουμε ή να θεραπεύουμε εγκαίρως καταστάσεις προτού μας οδηγήσουν στο χάος.
Πώς αντιλαμβάνεστε τη σχέση ανάμεσα στον έρωτα και την προσωπική ελευθερία;
Ο Σοφοκλής λέει πως ο έρωτας είναι ανίκητος και ο κατεχόμενος από αυτόν είναι τρελός. Δεν μας μιλάει όμως για τη χρονική του διάρκεια. Έρωταςμακροπρόθεσμος και δια βίου δεν υπάρχει. Κρατάει μόνο όσο κρατάει το πάθος. Επομένως πόση τρικλοποδιά χωράει στην ελευθερία του ατόμου; Πρέπει να είναι ψυχολογικά άρρωστος κανείς για να κολλήσει στην ουτοπία.
Ο αναγνώστης συναντά τραυματικά γεγονότα που
ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια. Ήταν δύσκολο για σας, συναισθηματικά, να τα γράψετε;
Δύσκολο με την έννοια ότι υποχρεώνεσαι να ζήσεις μία κατάσταση άφατου πόνου. Να συμμετάσχεις σε γεγονότα που απεύχεσαι να έχουν συμβεί στην πραγματικότητα. Όμως,δυστυχώς, συμβαίνουν, και ως τέτοια αναφέρονται και περιγράφονται.
Τί ήταν το πρώτο που γράψατε σε αυτό το βιβλίο- μια σκηνή ένας διάλογος ή η φωνή της Κιάρας.
Ήταν η πρώτη παράγραφος του βιβλίου: Την περίμενε απέναντι από την είσοδο του παραπήγματος όπου στεγαζόταν το σχολείο….
Πόσο χρόνο σας πήρε να ολοκληρωθεί το «Κιάρα ή το Τρίλημμα»;
Είναι δύσκολο να απαντήσω, γιατί δεν το έγραφα συνέχεια. Ενδιάμεσα έγραφα και κάτι άλλο.
Υπάρχει κάποια φράση ή απόσπασμα από το βιβλίο που θεωρείται «καρδιά» της ιστορίας;
Ναι. Η λέξη «Κατέβα».
Αν η γραφή σας είχε ήχο ή χρώμα, ποια θα ήταν αυτά;
Ήχος:Solopiano
Χρώμα: Έντονο κόκκινοchangeant με αποχρώσεις που πότεσβήνουν αργά αργά και πότε επανέρχονται.
