Η ζωή δεν σε ξεχνά
Η ζωή δεν σε ξεχνά, δεν ξεχνά να σου θυμίζει τι σημαίνει ΖΩΗ.
Δεν ξεχνάει να σου δείξει το αληθινό της προσωπείο, την ωμή, αδίστακτη και αδυσώπητη πλευρά της, όχι αυτήν που εσύ νομίζεις, αυτή με την οποία παρασύρεσαι, ξεχνιέσαι, αυταπατάσαι και ζεις μέσα σε ψευδαισθήσεις , πρόσκαιρες και εφήμερες χαρές και απολαύσεις αλλά την πλευρά που το χαμόγελο στραβώνει, που το γερό χαστούκι έρχεται σε ανύποπτο χρόνο, που τη χαρά την εξαφανίζει και την αισιοδοξία την εκμηδενίζει ,την πλευρά αυτή την ξεχνάς και όμως η ζωή είναι εδώ, για να σου υπενθυμίζει πως και αυτή εδώ είναι, συνήθως με όλα όσα δεν φαντάζεσαι και δεν περιμένεις ούτε στο ελάχιστο της διάνοιας του μικρού σου μυαλού.
Το θέμα είναι, εσύ είσαι έτοιμος να την αποδεχτείς, είσαι έτοιμος να την αντιμετωπίσεις , είσαι έτοιμος να αφουγκραστείς τις αγωνίες της, τα νεύρα της, τους καημούς της, είσαι έτοιμος να δεχτείς τα λάθη της ,τα σφάλματα της ,τις ειρωνείες της , τα πάθη της, τις μελαγχολίες της ; είσαι έτοιμος να αγκαλιάσεις ότι δεν σου αρέσει από αυτήν μαζί με αυτήν;
Μπορείς να περπατήσεις μαζί της συντροφιά πλάι-πλάι στους δρόμους, να βαδίσεις και να πορευτείς ανέμελα χωρίς περιορισμούς χωρίς αναστολές ,χωρίς άγχος, χωρίς νεύρα, χωρίς τσαμπουκά, να δεχτείς αυτή που είναι, χωρίς να παραπονεθείς ούτε για ένα λεπτό να πεις «γιατί σε μένα θεέ μου ;»
Μπορείς στην τελική να γυρίσεις και να τις σφίξεις το χέρι και να της πεις “ μπράβο σου καλά μου την έφερες;”
φωτογραφία από διαδίκτυο (pexels)
