«Θα ήθελα να μην είχε συμβεί ποτέ»
Μερικές φορές, καθισμένη μόνη μου, αναλογίζομαι τη ζωή μου και λέω: “Θα ήθελα να μην είχε συμβεί ποτέ.” Θα ήθελα να μην είχα περάσει κάποιες στιγμές που με δοκίμασαν. Να μην είχα βρεθεί αντιμέτωπη με καταστάσεις που με ανάγκασαν να μάθω όρια, να δώσω δύναμη σε μέρη του εαυτού μου που δεν γνώριζα πως υπήρχαν.
Αλλά υπάρχει κάτι που ξέρω με βεβαιότητα: αν δεν είχα περάσει αυτές τις προκλήσεις, δεν θα ήμουν η γυναίκα που είμαι σήμερα. Κάθε βήμα που έκανα, ακόμα και τα πιο δύσκολα, με οδήγησαν σε μια πιο φωτεινή εκδοχή του εαυτού μου. Αν δεν είχα γνωρίσει τον πόνο, δεν θα είχα μάθει τη γαλήνη που νιώθω τώρα μέσα μου.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως κάθε εμπόδιο που συνάντησα με έκανε να ανακαλύψω μια δύναμη που ποτέ δεν πίστευα πως έχω. Η πραγματική αλλαγή ξεκίνησε όταν αποδέχτηκα ότι ο δρόμος δεν είναι πάντα ευθύς, αλλά είναι δικός μου. Και ο δικός μου δρόμος με οδήγησε εκεί που είμαι τώρα – γεμάτη φως, αυτοεκτίμηση και μια πίστη στον εαυτό μου που δεν είχα ποτέ πριν.
Η αλήθεια είναι πως, όσο και αν κάποτε ήθελα να σβήσω όλα όσα πέρασα, τώρα ξέρω πως αυτά τα βιώματα δεν με ορίζουν, αλλά με καθόρισαν με τον πιο όμορφο τρόπο. Δεν τα αλλάζω, γιατί με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα. Και αυτό το “σήμερα” είναι πιο δυνατό, πιο φωτεινό, πιο αληθινό από ποτέ.
Τα εμπόδια ήταν πάντα εκεί. Και το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να τα δω για ό,τι είναι: κομμάτια του ταξιδιού μου.
Κάθε εμπόδιο ήταν απλώς ένα σημείο στον δρόμο μου. Δεν χρειάζεται να τους προσδώσω ιδιαίτερο νόημα ή να αναλύσω τις δυσκολίες. Απλά υπήρχαν. Απλά με έκαναν να προχωρήσω, να βρω τις δυνάμεις μου και να συνειδητοποιήσω ότι τίποτα δεν με εμποδίζει πια. Κανένα πρόβλημα, καμία απογοήτευση δεν μπορεί να μου κλέψει τη χαρά του τώρα.
Σήμερα, κοιτάζω πίσω και βλέπω όχι τα εμπόδια, αλλά την πορεία που με έφερε εδώ. Τίποτα δεν είναι τέλειο, τίποτα δεν είναι χωρίς ρωγμές. Αλλά αυτές οι ρωγμές είναι αυτές που με κάνουν να λάμπω τώρα. Η διαδρομή ήταν δική μου, με όλα τα καλά και τα κακά της, και ξέρω ότι κάθε κομμάτι της με έκανε αυτή που είμαι. Κι αν κάτι έχω μάθει είναι ότι οι ρωγμές δεν είναι αδυναμία — είναι τα σημεία που αφήνουν το φως να βγει από μέσα μας.
Με πίστη, αλήθεια και σεβασμό,
Ένα από τα κορίτσια που κατάφεραν να φύγουν.
Γ.Κ.
Υ.Γ.: «Κάθε εμπόδιο ήταν ένα δίδαγμα. Σε έκανε αυτό που είσαι σήμερα. Μην το ξεχνάς. Να τα αποδέχεσαι γι’ αυτό… Μην θες να τα αλλάξεις…»
