Να ήξερες τι εστί αγάπη
Να ήξερες τι εστί αγάπη…να ήξερες την αξία της, να ήξερες τη σημασία της…πόσο σημαντική να την νιώθεις και να την έχεις στη ζωή σου.
Να ήξερες να παλεύεις για αυτήν, η αγάπη δεν ζητά τίποτα για τον εαυτό της, ξέρει μονάχα να δίνει, ξέρει μόνο να θυσιάζεται, ξέρει μόνο να ξεκουράζει…αχ αγάπη, αγάπη τι δύσκολο πράγμα!
Η αγάπη σε μεταμορφώνει, σε εξελίσσει, σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, σε φτάνει μέχρι το Θεό.
Είχα ακούσει κάποτε για το τρίπτυχο, που πρέπει να έχει ο σωστός μοναχός για να καταφέρει να πετύχει μια ευλογημένη και σωστή μοναχική ζωή. Να είναι κοντά στο Θεό που αγαπά και έχει αφοσιωθεί. Αυτό το τρίπτυχο είναι η ακτημοσύνη, η υπακοή και η παρθενία σαφώς. Γιατί στην ακτημοσύνη θα πρέπει να αφήσει πίσω του κάθε περιουσία από τη πατρική γη. Στην υπακοή θα πρέπει να απαρνηθεί τον εαυτό του και ταυτόχρονα τον εγωισμό του, για να έχει τον γέροντα στο μοναστήρι. που θα είναι υπό την καθοδήγηση και επίβλεψη του. Στην παρθενία είναι εύλογο κι απόλυτα λογικό ότι θα πρέπει να τιθασεύσει και να ξεχάσει κάθε ερωτική σαρκική επαφή ακόμα και σκέψη που μπορεί να έχει.
Κι όμως αυτό το τρίπτυχο ισχύει ακόμα και σε ένα ζευγάρι.
Γιατί κάθε εγωισμό και ανυπακοή θα πρέπει να πάψει να υπάρχει αλλά ο ένας να ακούει τον άλλον. Να υποχωρεί και να οπισθοχωρεί. Να υπακούει και να προσκυνάει ο ένας τον άλλον με σεβασμό και ευλάβεια. Τον εαυτό του να βάζει δεύτερο και τις ανάγκες του άλλου πρώτες. Γιατί η αγάπη είναι να αναπαύεται ο ένας στον άλλον.
Μια μικρή ιστορία του γέροντα Παϊσίου, λέει, ότι ένα ζευγάρι είχε ζητήσει την συμβουλή του, επειδή τσακώνονταν συχνά. Ο λόγος ήταν ότι μάλωναν, επειδή δεν βοηθούσε ο ένας τον άλλον στο πλύσιμο των πιάτων και θέλανε να τους συμβουλέψει ποιος να ασχολείται με αυτό(δηλαδή εν προκειμένω να βγάλει ο άντρας την ουρά του, επειδή δουλεύει μόνο αυτός και κουράζεται). Ο γέροντας τους απάντησε να τα πλένει όποιος προλάβει πρώτος. Να προλαβαίνει πριν γκρινιάζει ο άλλος. Να ξεκουράζει, να αναπαύει, χωρίς να προλάβει να του το ζητήσει ο σύντροφος του. Να προλάβει να μπει στη σκέψη του, στη θέση του και να βάλει τον εγωισμό του για ύπνο.
Η ακτημοσύνη σημαίνει ότι από κοινού το ζευγάρι έχει ένα πορτοφόλι κι όλα μοιράζονται εύλογα με οικονομία, σύνεση, συζήτηση και κοινή απόφαση. Όποια αγορά κι αν θέλει να κάνει ο ένας από τους δύο ή μαζί, είναι πάντα καλό να αποφασίζεται από κοινού, χωρίς εγωισμούς και φράσεις εγώ τα λεφτά μου κι εσύ τα δικά σου. Ή αυτά που ακούμε συνήθως «εγώ βγάζω πιο πολλά ή λιγότερα από εσένα άρα αντίστοιχα θα δώσω περισσότερα ή λιγότερα.
Εν κατακλείδι και μην γελάσεις, η παρθενία με στο ζευγάρι είναι ότι το κρεβάτι μας δεν το μοιραζόμαστε και με άλλους. Αλλά έχουμε μάτια, καρδιά, ψυχή και μυαλό, μόνο για το σύντροφο μας.
Είναι βαριά η καλογερική. Κανείς δεν είπε το αντίθετο. Όπως και ο γάμος κι η συζυγία δεν είναι παιχνίδι. Γι’ αυτό οι περισσότεροι διαλέγουν το δρόμο του διαζυγίου.
Η αγάπη δεν ξέρω αν υπήρξε ποτέ. Λένε πολλές φορές ότι δεν φτάνει. Ίσως δεν φτάνει γιατί δεν είναι μόνο έλξη και σαρκική επαφή κι ούτε μόνο να περνάς καλά.
Επίσης είναι μόνο δύο στη σχέση και δεν πρέπει να αφήνουμε χώρο για άλλα πρόσωπα και καταστάσεις. Αν το καταλάβουμε αυτό, ίσως έχουμε μια ελπίδα στο μέλλον να περισώσουμε ότι μπορούμε από την αγάπη.
φωτογραφία απο διαδίκτυο
